با این حال، همانطور که میدانیم، یک طرف تاریک برای دارکوب وجود دارد. سرمایهگذاران باید بدانند اثربخشی دارکوب در نگهداری اطلاعات رمزگذاریشده و غیرقابلردیابی بودن، بزرگترین نقص آن است.امروزه دارکوب با گسترش تروریسم، بازارهای سیاه، تصاویر سوءاستفاده جنسی از کودکان مترادف شده و این فهرست همچنان ادامه دارد. لزلی کالدول، دستیار دادستان کل ایالات متحده، اوایل سال جاری ادعا کرد که ۸۰ درصد از کل ترافیک Tor تصاویر سوءاستفاده جنسی از کودکان را شامل میشود. در این زمینه آمارهایی توسط نویسنده وایرد، اندی گرینبرگ بررسی شده است. او مدعی شده مجموعه سایتهای مخفی در سرویس Tor که بیشتر مردم به عنوان دارکوب میشناسند، تنها 1.5 درصد از ترافیک Tor را تشکیل میدهد. با درنظر گرفتن اکثریت ترافیک Tor که گرینبرگ به آن اشاره میکند، این استدلال درست نیست.با استفاده از اصول دارکوب و ترکیب آنها با پیشرفتهای فناوری در بخشهای نوپا مانند وب 3، شرکتها میتوانند سابقه جدیدی در اجازه دادن به کاربران برای بازیابی حریم خصوصی خود ایجاد کنند.• ترکیب بخشهای نوظهوربرای سرمایهگذارانی که مشتاق آینده فناوری حریم خصوصی هستند، وب 3 در ایجاد چارچوبی که حفظ حریم خصوصی و امنیت را علیرغم چالشهای اولیه در اولویت قرار میدهد، نویدبخش است. بخشی از جذابیت وب 3 ناشی از تلاش هماهنگ برای ایجاد یک تکرار جدید از اینترنت با استفاده از بلاکچین است که نظارت انبوه وب 2 را بالعکس میکند. البته هنوز مشخص نیست وب 3 در تصویر بزرگتر چگونه خواهد بود. بلاکچین مطمئنا امنیت برتر و همچنین مکانیسمهایی را برای جلوگیری از کنترل انحصاری وب 3، حداقل در عرصه تئوری، ارائه میدهد.یک شبکه بلاکچین را یک قدم جلوتر در حفظ ناشناس بودن میداند و چشماندازی از آنچه باید انتظار داشت، ارائه میدهد. تومی (tomi) توسعهدهنده راهحلهای غیرمتمرکز مبتنی بر وب 3 و سختافزار محاسباتی کمکی، یک شبکه اینترنتیِ جایگزین ایجاد کرد تا جریان آزاد جهانی اطلاعات بین روزنامهنگاران، فعالان و عموما افراد قانونمند را بدون دخالت دولت فراهم کند. در حالی که تومی tomi همان سطح از ناشناس بودن را فراهم میکند که دارکوب اجازه میدهد، شبکه ایجادشده توسط تومی از طریق یک سازمان غیرمتمرکز مستقل (DAO) اداره میشود. تمرکززدایی تضمین میکند تومی در برابر سانسور مقاوم میماند و در عین حال مکانیسمی برای از بین بردن جنبههای تاریکتر که در تعریف دارکوب آمده، ارائه میدهد. چنین ایدههایی که تلاش میکنند عملکردهای مثبت دارکوب را ارائه دهند و زشتیها را از بین ببرند، میتوانند به عنوان بخشی از پادزهر در برابر نظارت انبوهی که جهان به آن عادت کرده، عمل کنند.با این حال، یک مدل اینترنت کاملا غیرمتمرکز، چالشهایی ایجاد میکند. به عنوان مثال، آیا ممکن است در نوعی از تکرار اینترنت تحت کنترل سازمان غیرمتمرکز مستقل، که در فضای آن، جامعه قدرت رای دادن درباره مسائل مربوط به سانسور را کسب میکند، آنها به یک وبسایت خشونتآمیز رای دهند؟ آیا مکانیزمی برای جلوگیری از خرابی وجود دارد؟ اینها مسائلی است که سازندگان شبکه باید به آن رسیدگی کنند. با این وجود، اگر بخواهیم نسخه خصوصیتر از اینترنت بسازیم، مسلما بلاکچین به عنوان یک فناوری، نقش ایفا میکند. موفقیت چنین ابتکاراتی، کشورهای اقتدارگرا را تهدید کرده و به مخالفان، روزنامهنگاران و حامیان آزادی بیان در جهان قدرت میدهد.