در میزگرد تخصصی با حضور مدیران فناوری بانکهای تجارت و ملت عنوان شد:
ناترازی هزینه – درآمد بانکها در حوزه پیامک؛ رگولاتور ورود کند
90 تا 95 درصد، پیامکهای تراکنشها، به رمز پویا و حاکمیتی تعلق دارد
تعامل بانکها و اپراتورها در حوزه سرویس پیامکی، ضروری است
پیشنهاد بانکها به اپراتورها: خودتان پیامک ارسال کنید؛ 80 شما، 20 ما!
اپراتور: بانکها در حوزه سرویس پیامکی، سودده هستند / بانکها: زیانده هستیم
دلیل جدی شدن دعوای اپراتورها و بانکها در حوزه افزایش تعرفه پیامک: عدم دخالت رگولاتور!
زیان سالانه 150 میلیارد تومانی بانک ملت بابت سرویس پیامک
مشکل بانکها افزایش تعرفه پیامک نیست، مدل دریافت آن توسط اپراتور،آزاردهنده است
تیتر نهم: نمیتوان گفت اپراتورها بابت سرویس پیامک از بانکها، پول زیادی میگیرند
تیتر دهم: درباره قیمت تمامشده پیامک برای اپراتورها: اظهارنظر نمیکنیم، چون مبنای محاسبه کارشناسی نداریم
سوتیترها:
• ضروری: آنچه درباره بالانس نبودن هزینه پیامک اپراتور و هزینه دریافتی از مشتری اشاره شد، کاملا درست است. هزینههای آن برای بانک، بسیار بیشتر از درآمدهاست. ضمن اینکه بابت برخی از آنها درآمدی وجود ندارد مانند رمز پویا. یکسری الزامات برای ارسال پیامکها هم وجود دارد. نگاه ساده این است که بانکها منتفع هستند. البته هزینه پیامک ارسالی، هزینه پرداختشده به اپراتور و درآمد جذبشده از محل آبونمان، مستقیم است اما بسترسازی، سختافزار، تجهیزات، نرمافزار و تیم پشتیبان شبانهروزی هم مطرح است.
• ضروری: تلاش زیادی شد که بانکها با اپراتورها به توافق برسند. پیشنهادهایی مطرح شد که چندان رسمی نبود. مثلا اینکه بانکها 80 درصد درآمد، کمتر یا بیشتر را به اپراتور پرداخت کنند و اپراتور تمام پیامکها را با آن بفرستد. در این زمینه، شاید اپراتورها بخشهایی را ندیده بودند. مثلا ما پیامک رمز پویا را ارسال میکنیم اما آبونمان از مشتری دریافت نمیکنیم، با این حال، اپراتورها اینها را در سرشمارههایی که ارسال میشود، به عنوان درآمد بانک محاسبه میکردند و موضوع به اختلافات بعدی میرسید.
• ضروری: بالای 90 تا 95 درصد، پیامکهای تراکنش، مربوط به رمز پویا و حاکمیتی است. مجموع هزینهها و درآمدهای بانکها در حوزه پیامک، به شدت ناتراز است. نهایتا این هزینهها، به جیب سهامدار بانک، مشتریان و سپردهگذاران میرود. برای اینکه این اکوسیستم بزرگ بتواند با شرایط مناسب، رضایت طرفین را برآورده کند، بهتر است بانکها و اپراتورها به تعامل برسند که تعرفه را در یک سطح مناسب و باکیفیت لازم، به مشتری ارائه دهند.
• لطفی آذر: ما باید خودمان را به جای اپراتور بگذاریم. آنها هم باید برای زیرساختها و ایجاد ظرفیت برای این حجم تقاضای پیامک که گاهی مضاعف و خارج از ظرفیت آنهاست، هزینه کنند ما در این سالها، هرگز با اپراتورها بر سر این سرویس به توافق نرسیدیم. اساسا بنده معتقدم درباره هزینهای که اپراتورها دریافت میکنند، به نسبت هزینهای که باید دریافت کنند تا این ظرفیت و نیازمندی را جواب بدهند، محاسبه نداریم. بنابراین نمیتوانیم قضاوت کنیم اپراتورها پول زیادی را از بانکها دریافت میکنند.
• لطفی آذر: اگر بحث پیامک را به سمت مشتری محول کنیم و وی بداند بر اساس درخواستی که برای ارسال پیامک به بانک میدهد، باید هزینهاش را بدهد، بدون اینکه ماهانه یا سالانه به بانک آبونمان بدهد، خودش تنظیمگری میکند. با این حال، چون بانکها هزینه آبونمان میگیرند، از سمت اپراتورها متهم هستند که پول خوبی گرفتهاند و به اپراتورها نمیدهند.
• لطفی آذر: بانک ملت، در حوزه هزینه پیامکی، زیانده است. اگر تعرفه جدید را ملاک قرار دهیم، پیشبینی میکنیم امسال نزدیک 500 میلیارد تومان، بابت ارسال پیامک، هزینه داشته باشیم، در صورتی که شاید حدود 250 میلیارد تومان را از مشتری بگیریم و 100 تا 150 میلیارد تومان را خودمان بابت اطلاعرسانی مباحث امنیتی، تبلیغاتی و مانند آن انجام میدهیم. بنابراین زیان 100 تا 150 میلیارد تومانی داریم.
• لطفی آذر: بنده معتقدم چون بررسی نکردهایم هنوز درست نیست بگوییم اپراتورها پول زیاد از بانکها میگیرند. مدل دریافت پول توسط اپراتور ما را آزار میدهد. اگر خود مشتری هزینه را بدهد، اتوماتیکوار رفتارش تنظیم میشود و همه بازیگران، آن را به طور قانونی میپذیرند و مشتری هم میداند. سازمان تنظیم مقررات میگوید آنجا که از B2B هزینه گرفته میشود، دست باز است و میتوان پول بیشتری گرفت اما در مورد مشتری، باید همان 10 یا 11 تومان گرفته شود.
• لطفی آذر: بنده هر عددی را که رگولاتور به اپراتور اعلام کند تا از بانک بگیرد، قبول دارم، چون رگولاتور تا الان ورود نکرده این دعوا، جدیت پیدا کرده است. خواهش میکنم در برنامه بعدی، مسئولان وزارت ارتباطات حضور پیدا کنند و بگویند واقعا چرا سازمان تنظیم مقررات به اپراتور، فورس نمیکند که هزینه پیامک را از خود مشتری و ذینفع بگیرد؟
• ضروری: واقعی شدن تعرفهها نیاز تمام صنایع کشور است. بانک هم یک موسسه انتفاعی هستند و درآمدها و هزینههایشان باید بهنحوی بالانس شود و بتوانند پاسخ سهامدارها و استحکام مالی خودشان را بدهند. برای بانکها، مهم این است که سرویس باکیفیت، با نرخ عادلانه و منصفانه به مشتری بدهند که برایش بهصرفه باشد. درباره پیامکها، اپراتورها هزینههای زیادی برای زیرساخت دارند. بنده نمیتوانم درباره قیمت تمامشده آنها اظهارنظر کنم.
• ضروری: هر نرخی که رگولاتور مشخص کند، بانکها تبعیت میکنند ولی مستلزم این است که منافع مشتری را تامین کنند. ممکن است مشتری، به این نتیجه برسد که دیگر از پیامک استفاده نکند و بانکها ملزم شوند از پلتفرمهای دیگر مانند پیامرسانها استفاده کنند تا هم به مشتریان اطلاعرسانی کنند و هم منافع آنها حفظ شود و با هزینههای پایینتر سرویس بدهند. هرچه با اپراتورها بر سر قیمت واقعی تعامل کنیم که طرفین زیان نکنند و همه راضی باشند، بهتر است. البته بانکها هم فکرهایی کردهاند. تلاش این است که اطلاعرسانی به مشتری، خارج از بستر پیامک نیز میسر باشد.
دی ماه سال 1398 بود که بانک مرکزی برای مهار افزایش سرعت کلاهبرداری از طریق فیشینگ با فشار پلیس فتا، بانکها را ملزم به استفاده از رمز دوم پویا توسط سرویس پیامکی کرد. این در حالی بود که در این سالها، با افزایش تعداد پیامکهای ارسالی بانکها، هزینه پرداختی آنها سمت اپراتور و هزینه دریافتشده از سمت مشتریان بالانس نشد؛ به نحوی که بسیاری از بانکها مدعی هستند در این حوزه، زیان سنگینی به آنها وارد میشود.
همه اینها در حالی است که چنانچه به هزینه تمامشده پیامک در شبکه اپراتورها دقت شود، اپراتورها در این بخش، در حال گرانفروشی هستند، چرا که مردم و مشتریان اپراتورها باید هزینه اشغال شبکه اپراتور را پرداخت کنند. اینکه رگولاتور مخابراتی نیز چشم بر این حوزه بسته، کاملا عیان است، چرا که وزارت ارتباطات و سازمان تنظیم مقررات نیز از افزایش درآمد اپراتورها سهم میبرند و به نوعی، در این حوزه، تعارض منافع وجود دارد.
در این بین، معتقدیم اگر اپراتور در 10 سال گذشته نتوانسته تغییری در تعرفههای ارتباطی ایجاد کند و این موضوع توسط دولتها سیاسی شده، بهتر است اپراتورها از مسیر درست و قانونی، نسبت به افزایش درآمدهای خود اقدام کنند، نه اینکه دست به افزایش هزینه پیامکهای بانکی، آن هم به اسم B2B بودن سرویس بزنند.
از این رو، در یکصد و شصت و دومین میزگرد از سلسله نشستهای تخصصی بانکداری و اقتصاد دیجیتال (پنجاه و یکمین برنامه اقتصاد مدرن) که 24 شهریورماه 1402 برگزار شد، موضوع «گرانفروشی پیامک بانکی تا کجا؟» با حضور مهندس هوشنگ ضروری مدیر اجرایی فناوری اطلاعات بانک تجارت و مهمان روی خط، مهندس رسول لطفی آذر معاون فناوری اطلاعات بانک ملت، با اجرای عبدالله افتاده، مجری کارشناس برنامه، مورد بحث و تبادلنظر قرار گرفت. آنچه پیشروی شماست، مشروح این گفتگوست. حامیان این میزگرد، شرکت راهبرد هوشمند شهر و شرکت بهپرداخت ملت هستند.
• در برنامه امروز، مجددا قرار است درباره افزایش تعرفه پیامک در نظام بانکی توسط اپراتورها صحبت کنیم. شاید گفته شود یکی دو برنامه به این حوزه، پرداخته شده اما این موضوع، زوایای مختلفی دارد. اینکه این عدد، هرچه باشد، از جیب مردم در نظام بانکی پرداخت میشود، بر هیچکس پوشیده نیست. البته اینکه اپراتورها معتقدند این سرویس، B2B است و آنها به بانک میدهند و بانک از این زاویه، هزینهها را کاهش میدهد و مردم به شعب مراجعه نمیکنند، بیراه نیست و از این نظر، حق با اپراتور است. با این حال، قیمت تمامشده سرویس تعرفه پیامک در اپراتور و نظام بانکی، از موضوعاتی است که در این برنامه، مورد بررسی قرار میگیرد. البته طبق روال حرفهای برنامه، علاوه بر آقای ضروری، مدیر اجرایی فناوری بانک تجارت، از اپراتورهای تلفن همراه یعنی آقای درجزی در همراه اول و آقای یوسفپور از ایرانسل نیز دعوت کردیم برای دفاع از موضوعات مرتبط با اپراتورها حضور داشته باشند ولی حضور پیدا نکردند. ظاهرا سوالات، سخت و موضوع، چالشی است و خوشایند دوستان نیست و به همین علت، جاخالی دادند! البته بنده سعی میکنم با توجه به صحبتهایی که با این دوستان داشتم، انصاف را رعایت کنم. خواسته شان این بود این صحبتها را که خصوصی هم نبود، طرح موضوع کنم. آقای درجزی گفتند درباره افزایش صددرصدی تعرفه پیامک (که سال گذشته هم صددرصد اضافه شده بود و امسال دوباره صددرصد اضافه شد)، هنوز از اردیبهشتماه، تفاهمی با بانکها ننوشته نشده اما به گفته ایشان، در نهایت هر عددی توافق شود، از اردیبهشتماه محاسبه میشود و بانکها با تعرفه جدید شارژ میشوند. آنچه بنده شنیدهام، این است که موضوع افزایش تعرفه ظاهرا هنوز به نتیجه نرسیده است. آخرین خبر چیست؟
ضروری: تقریبا میتوان گفت بانکهای مختلف، مباحثی درباره این موضوع دارند؛ الزاما نه به خاطر بالا رفتن نرخ، بلکه به دلیل متاثر شدن مشتریان از دریافت این سرویس و اینکه بانکها از این بابت در زیان قرار میگیرند و انتقال این هزینه به مشتریان، نهایتا به نارضایتی آنها میانجامد. به همین خاطر بانکها بیشتر به دنبال این موضوع بودند که تفاهمی ایجاد شود. البته بانک مرکزی هم کمک کرد تعاملات مختلفی شکل بگیرد تا میزان افزایش، منطقیتر باشد و بانکها بتوانند آن را مدیریت کنند و هزینه سمت مشترِیان طوری نباشد که آنها را خیلی متاثر کند. جلسات مختلفی برگزار شده و روند تعامل وجود دارد ولی هنوز توافقی حاصل نشده است. ظاهرا منتظر هستند تا سازمان تنظیم مقررات، نرخ را اعلام کند تا بانکها بر اساس آن، برای عقد قرارداد و ادامه کار اقدام کنند.
• البته همانطور که رگولاتور بانکی در تراکنشهای بانکی ذینفع است، سازمان تنظیم مقررات نیز ظاهرا آنجا که به نفعش است، سکوت میکند و آنجا که نفعش نیست، وارد میدان میشود. در اینجا رگولاتور مخابراتی برخی موارد 20 و در موارد دیگر، 40 درصد درآمد اپراتورها را برای خودش برمیدارد. بنابراین افزایش درآمد به نفع رگولاتور مخابراتی و حتی دولت است که این موضوع، تعارض منافع محسوب میشود. البته ظاهرا بندی وجود دارد که اپراتور با استناد به آن، تعرفه را افزایش میدهد، چون تعرفههای مخابراتی باید به تصویب کمیسیون تنظیم مقررات و شورای پول و اعتبار برسد. این اتفاق در تعرفههای پایه رخ داده و رقم مکالمه و پیامک، قبلا مشخص شده اما بندی در کمیسیون تنظیم مقررات وجود دارد، مبنی بر اینکه آنجا که سرویس، تجاری و B2B میشود، به مردم عادی نمیفروشد و به شرکتها میدهد. الان اپراتور معتقد است سرویس را در اختیار بانک میگذارد و بانک، به واسطه آن به مردم خدمت میدهد. با این حال، هرچند این سرویس بین دو شرکت است اما مردم پولش را میدهند. الان بانک، پیامک میزند که اگر میخواهید پیامک داشته باشید، مثلا عدد یک را به فلان شماره بفرستید و فلان میزان از حسابتان کسر میشود، وگرنه اقدامی انجام ندهید. البته برعکس آن هم هست. برخی جاها میگویند اگر نمیخواهید پیامک داشته باشید، شماره نفرستید یا خود بانک، به صورت اتوماتیک برمیدارد. آیا این سرویس از دید شما، B2B است؟
ضروری: به نظر بنده، به عنوان کسی که در سیستم بانکی کار میکند، خیر. اگر ما با پیامک، کار تجاری و تبلیغات میکردیم، شامل این موضوع میشد که ما داریم سرویس و خدماتمان را معرفی و مشتری جذب میکنیم، در حالی که درباره عملکرد حساب مشتری، به وی اطلاعرسانی میکنیم. بخشی از این اطلاعرسانیها، جزء الزامات است. ورود به همراهبانک، اینترنتبانک و...، باید اطلاعرسانی شود و جزء مواردی نیست که مشتری، ثبتنام پیامکی یا آبونمان پرداخت کرده باشد.
• مثل رمز پویا که بانکها حق ندارند بابت آن از مردم پول بگیرند.
ضروری: رمز پویا نیز جزء الزامات قرار گرفته و شبکه پرداخت ما به آن متکی است. ضمن اینکه زمان ارسال آن، حساسیت آن و نیاز مشتری به آن نیز مطرح است. به طور کلی، بخش عمده اطلاعرسانی برای مشتری، شامل رمز پویا و تراکنشهای بانکی، روی سرشماره مسکشده (mask) ارسال میشود که هیچکار تبلیغاتی روی آن انجام نمیدهیم و اجازه نداریم پیامک تبلیغاتی بفرستیم. به این خاطر، بانک، اصلا از این ناحیه، هیچ نوع درآمد و منفعتی نمیبرد و به عنوان وظیفه و خدمت به مشتریان که عامه مردم هستند، این کار را انجام میدهد.
• آقای درجزی میگفت کاری که بانکها در این چانهزنیها بابت تعرفه پیامکی اپراتورها میکنند، این است که درباره کل پکپج پیامکی، مدعی کاهش تعرفه هستند. الان پیامکها چند دسته هستند: یک بخش تبلیغاتی است که اشاره کردید در سرشماره مسک، پیام تبلیغاتی ندارید و جداگانه دارید و بخش دیگر هم اطلاعرسانی و وظایف حاکمیتی شماست. الان نسبت بخش تبلیغاتی و حاکمیتی چقدر است؟ البته درباره بانک ملت از آقای لطفی آذر که روی خط میآیند، میپرسیم. اکثر بانکها، طبق دیتایی که دارند میگویند بالانس هزینهای که دریافت میکنند و هزینه پرداختی به اپراتورها، خوب نیست؛ یعنی آنچه از مردم میگیرند، به همان اندازه روی آن میگذارند و به اپراتور میدهند و عملا در این زمینه، سودده نیستند اما اپراتور میگوید بانکها برعکس میگویند و اگر سرجمع کل پیامکها و بستههایی که به مردم میفروشند، بالانس کنیم، بانکها از این زاویه، پولی هم در جیبشان میگذارند! نظر جنابعالی چیست؟ مشخصا وضعیت بانک تجارت را هم بفرمایید.
ضروری: آنچه درباره بالانس نبودن این هزینهها اشاره کردید، کاملا درست است. هزینههای آن برای بانک، بسیار بیشتر از درآمدهاست. ضمن اینکه بابت برخی از آنها اساسا درآمدی وجود ندارد مانند رمز پویا و نظایر آن. یکسری الزامات برای ارسال پیامکها هم وجود دارد. بنابراین شاید نگاه ساده به موضوع، این باشد که بانکها منتفع هستند. تازه این هزینه مستقیم است؛ یعنی پیامکی که ارسال میشود، هزینهای که به اپراتور پرداخت میشود و درآمدی که از محل آبونمان جذب میشود ولی بسترسازی، سختافزار، تجهیزات، نرمافزار و کل تیم پشتیبان شبانهروزی هم مطرح است.
• البته اپراتور میگوید ما هم این موارد را داریم.
ضروری: بله اما شاید اینها را در قیمت تمامشده محاسبه کردهاند. بنده اصلا روی قیمتی که آنها بحث میکنند، ورود نمیکنم که اما آنچه ما در مباحثمان داریم، عملا هزینه مستقیم قابل مشاهده است که به اپراتور پرداخت میکنیم.
• طبق مجوز بانک مرکزی، قیمت تمامشده اپراتور، هرچه باشد، بانکها میتوانند 30 تومان اضافهتر از مشتری بگیرند. آیا این موضوع را دارید؟
ضروری: این بحث مطرح شده و ما هم به این سمت میرویم تا به مشتری، بسته اعتباری بدهیم تا شاید مشتری بر اساس تقاضا، طبقهبندی کند و برای برخی مبالغ اصلا نخواهد پیامک دریافت کند و از این طریق، هزینه را مدیریت نماید. آنچه بانک مرکزی اعلام کرده، این است که هزینه هر پارت (بخش) به اپراتور پرداخت خواهد شد و علاوه بر آن، 30 تومان برای کل پیامک پرداخت میشود. یک پیامک میتواند دو، سه یا چند بخش باشد. در نهایت، اینها هزینه را برای مشتری و سرویسگیرنده افزایش میدهد. تلاش زیادی شد که بانکها با اپراتورها به توافق برسند. پیشنهادهایی مطرح شد که چندان رسمی هم نبود. مثلا اینکه بانکها 80 درصد درآمد یا کمتر و بیشتر را به اپراتور پرداخت کنند و اپراتور تمام پیامکها را با آن بفرستد. در این زمینه شاید اپراتورها بخشهایی را ندیده بودند. مثلا ما پیامک رمز پویا را ارسال میکنیم اما آبونمان از مشتری دریافت نمیکنیم، با این حال، اپراتورها اینها را در سرشمارههایی که ارسال میشود، به عنوان درآمد بانک محاسبه میکردند و عملا موضوع به اختلافات بعدی میرسید.
• بنده هم شنیدهام پیشنهاد شده کل درآمدی که بانکها میگیرند، اپراتور دریافت کند و از آن درآمد، 20 درصد به بانک برگرداند و 80 درصد متعلق به خودش باشد. اگر سودده هستند، این اتفاق سمت اپراتور باشد.
ضروری: اعتبارسنجی موضوع این بود که برای هر شمارهای که پیامک ارسال میشد، حتی یک پیامک در طول یک سال، اپراتور مبنا را بر این میگذاشت که بانک، آبونمان دریافت کرده، در حالی که اصلا اینطور نیست و بانک، شاید آبونمانی را بابت آن دریافت نکرده، چون جزء الزامات است که پیامک را برای مشتری ارسال کند.
• مشخصا در بانک تجارت، وضعیت بالانس درآمد و هزینه چگونه است؟
ضروری: ما سال قبل به شدت در زیان بودیم و با قیمت جدید و برآورد فعلی، فکر میکنم تقریبا از محل درآمد، 50 درصد هزینه را داشته باشیم. آنچه میدانیم در بانکهای مختلف هم قضیه به همین نحو است. حتی بانکهای دیگر که بسته اعتباری فروختند و به این شیوه به مشتری پیامک دادند، عنوان کردند هزینهشان با عدد بزرگ، بیشتر از درآمد است، زیرا فارغ از اینکه برای یکسری پیامکها از مشتری آبونمان گرفته یا نگرفته شده باشد، باید انجام شود. یکسری پیامکها نیز برای مباحث امنیتی از طرف سازمانهای حاکمیتی اعلام میشود و باید برای مشتریان اطلاعرسانی شود. اینها چزء وظایف بانکهاست که انجام میدهند. مجموع اینها، به شدت ناتراز است. نهایتا این هزینهها، به جیب سهامدار بانک و خود مشتریان و سپردهگذاران بانک میرود. بهتر است برای اینکه این اکوسیستم بزرگ بتواند با شرایط مناسب، رضایت طرفین را برآورده کند، بانکها و اپراتورها به تعاملی برسند که تعرفه را در یک سطح مناسب و باکیفیت لازم، به مشتری ارائه دهند.
• با این صحبتها، خطاب به آقای درجزی باید عرض کنم بانکها میگویند آش با جاش متعلق به شما! 20 درصد آنچه میگیرید، سمت بانکها برگردانید، آنها راضیاند. با توجه به صحبتهای آقای ضروری، مشخص است که محاسبات اپراتورها درباره سود بانکها از پیامکها اشتباه است. اینکه اپراتورها معتقدند بانکها کل پکیج درآمدی را دریافت میکنند، درست نیست. آنهایی که در قالب مسک است، بالای 95 درصد...
ضروری: فکر کنم بالای 90 تا 95 درصد، پیامکهای مربوط به تراکنش، به رمز پویا و حاکمیتی اختصاص دارد.
• اپراتورها میگفتند بانکها مثلا درباره وکالتی کردن حسابهای بانکی یا قرعهکشی، از پیامکها استفاده و پیامکهای تبلیغاتی را که تعدادش کم نیست با اینها مخلوط میکنند اما حضرتعالی میفرمایید پیامک ارسالشده از طریق مسک (mask)، جدا و پیامک تبلیغاتی، جداست.
ضروری: اساسا ما اجازه نداریم روی سرشماره مسک، کار تبلیغاتی انجام دهیم و این شماره برای اطلاعرسانی است. اطلاعرسانی یا تبلیغ خدمات بانک را از سرشمارههای دیگر انجام میدهیم اما نسبت، همان است که اشاره شد؛ یعنی حدود 90 تا 95 از طریق مسک است و بقیه، آن سوی دیگر.
• پس آن 50 درصد که بانکها میگویند حدودا در کل مجموعه پیامکها، زیانده هستند، درست نیست. در این قسمت از برنامه در خدمت آقای لطفی آذر معاون فناوری بانک ملت، به عنوان مهمان روی خط هستیم. آقای لطفی آذر! اگر یادتان باشد ایام عید امسال خدمت شما رسیدیم. یکی از موضوعاتی که اشاره کردید، همین حوزه بود. هنوز هم عدو سبب خیر نشده بود که هزینه پیامک بالا برود و بانکها ناگزیر به فکر راهحل جایگزین باشند. آنجا هم جنابعالی اشاره کردید چرا بانکها درباره رمز پویا یک اپلیکیشن واحد راهاندازی نمیکنند تا موضوع از انحصار شبکه اپراتور، خارج و به کاهش هزینه و افزایش کیفیت منجر شود. لطفا درباره ضرورتها و مشکلات افزایش تعرفه پیامکی اپراتورها نکاتی که مدنظرتان است، بفرمایید.
لطفی آذر: موضوع اطلاعرسانی از طریق ابزار موبایل، یکی از نیازهای امروز جامعه و مشتریان بانکهاست و به تبع آن، انتظار نمیرود که بانکها در این حوزه، ورود کنند زیرا اپراتورهای خوبی در کشور وجود دارند و باید از این قابلیتها استفاده کنیم. ارسال پیامک یکی از راهکارهای اطلاعرسانی به مشتری است اما چون تکنولوژی و دسترسیپذیری به ابزارهای نوین در بین آحاد جامعه، جزء نگرانیهای همیشگی بانکهاست، طبیعتا به دنبال ابزاری میرویم که در دسترس همه باشد. با این حال، ظرفیت اپراتورها برای کسبوکارها، بانکها و توسعه استفاده ار سرویس اطلاعرسانی، فقط از طریق موبایل و پیامک، لزوم زیرساختها و بحرانهایی که برخی مواقع با آنها روبرو میشویم، قابل کتمان نیست، چون تمام کسبوکارهای کشور، به سراغ پیامک میروند و این ظرفیت، پاسخگو نیست. ما باید خودمان را به جای اپراتور بگذاریم. آنها هم باید برای زیرساختها و ایجاد ظرفیت برای این حجم تقاضا که گاهی مضاعف و خارج از ظرفیت آنهاست، هزینه کنند. به موضوع زیرساختها برمیگردم. اگر در بانکها، کربنکینگ شکل نمیگرفت، نمیتوانستیم درباره بسیاری از ظرفیتها صحبت کنیم. متقابلا اپراتورها در دنیا، ظرفیتهای خوبی دارند. مثلا این ظرفیت که از مشتری یا دارنده سیم کارت سوال میکند که آیا علاقهمند هستید هزینه پیامک از هزینه شارژ موبایلتان کم شود یا خیر؟ ما در این سالها هرگز با اپراتورها بر سر این سرویس به توافق نرسیدیم. اساسا بنده معتقدم درباره هزینهای که اپراتورها دریافت میکنند، به نسبت هزینهای که باید دریافت کنند تا این ظرفیت و نیازمندی را جواب بدهد، محاسبه نداریم. بنابراین نمیتوانیم قضاوت کنیم اپراتورها پول زیادی را از بانکها دریافت میکنند اما اگر این موضوع را به سمت مشتری محول کنیم و وی بداند بر اساس درخواستی که برای ارسال پیامک به بانک میدهد، باید هزینهاش را بدهد، بدون اینکه ماهانه یا سالانه به بانک آبونمان بدهد، خود مشتری تنظیمگری میکند. مثلا اینکه تقاضای 50 هزار تومان بدهد یا اعلام کند هزینه مانده صبحگاهی را نمیخواهد. با این حال، چون بانکها هزینه آبونمان میگیرند، از سمت اپراتورها متهم هستند که پول خوبی گرفتهاند و به اپراتورها نمیدهند. الان بانک ملت، زیانده است.
• اگر هزینههای پیامکی بانک ملت را بفرمایید، ممنون میشوم. بنده عدد 600 میلیارد تومانی شنیدهام.
لطفی آذر: الان 50 درصد پیامکهای ما از طریق یکی از شرکتهای داخلیمان، یعنی شرکت زیرساخت ما و 50 درصد از طریق دو پارتنر جانبی ارسال میشود. به طور معمول، در حال حاضر، اگر تعرفه جدید را ملاک قرار دهیم، پیشبینی میکنیم امسال نزدیک 500 میلیارد تومان، بابت ارسال پیامک داشته باشیم، در صورتی که شاید حدود 250 میلیارد تومان را از مشتری بگیریم و 100 تا 150 میلیارد تومان را خودمان بابت اطلاعرسانی مباحث امنیتی، تبلیغاتی و مانند آن انجام میدهیم. بنابراین زیان 100 تا 150 میلیارد تومانی داریم.
• البته اشاره کردید آن 150 میلیارد تومان اضافه بابت پیامکهای تبلیغی و اطلاعرسانی مانند تولد مبارک و وکالتی کردن حساب و مانند آن است. اگر اینطور باشد، میتوان نام آن را پیامک تجاری و برندینگ بانک گذاشت تا مشتری جذب کند. در اینجا عدد آن را باید خود بانک بدهد و نباید از مردم بگیرد.
لطفی آذر: الان مشتریان از ما راضی نیستند، حتی آنهایی که آبونمان میدهند و سرویس میگیرند.
• تازه شما جزء بانکهایی هستید که بابت دو بسته پول میگیرید: زیر 30 هزار تومان، یک بسته و بالاتر از آن، بسته دیگری. با این وجود، باز هم زیانده هستید و معتقدید مشتریان ناراضی هستند.
لطفی آذر: اگر به تعداد پیامکهای ارسالی برای مشتریان، هزینه به طور قانونی از هر مشتری کم شود، منطقا آن مشتریای که پیامک بیشتری را در عملیات کسبوکار دارد، از درآمد و پول فردی که آن تعداد پیامک ندارد، پرداخت میکند. بنابراین بیعدالتی وجود دارد و مثبت بودن یا زیانده بودن موضوع، محلی از اعراب ندارد، چون اساسا مشتریانی که پیامک بیشتری دریافت میکنند، باید هزینه بیشتری پرداخت کنند.
• بنابراین شما معتقدید اپراتور وارد ماجرا شود و بانکها به جای اینکه بستههای سالانه، ششماهه، ماهانه یا هر شکل دیگری شارژ کنند، اپراتور به ازای هر تراکنش، بابت هر پیامک، عددی از مشتری دریافت کند. البته آقای درجزی در برنامه سال قبل گفت آنها حاضرند این کار را انجام دهند.
لطفی آذر: آنها پول قلمبه دوست دارند! و به جای اینکه پولی که از مشتری بابت شارژ گرفتهاند و الان از اعتبارشان کم شود، اول هر ماه، عدد درشتی به حسابشان برود. اینها دیگر نگاههای...
• البته اپراتور هم معتقد است بانکها، سالانه یا ششماهه یک پول قلمبه و درشت از مشتریان میگیرند و به صورت خرد به اپراتور میدهند.
لطفی آذر: اپراتور از ابتدای سال 1403 به ما بگوید، ما دیگر برنمیداریم و مشتری هم دیگر به ما پول نمیدهد.
• بله این موضوع در وضعیتی است که توافق بشود.
لطفی آذر: اپراتور میتواند بگوید هزینه ارسال پیامکی که انجام میشود، از بانک ملت، بابت عملکرد از شارژ کم کند. اگر مشتری گفت بله، بانک اعتراض نمیکند که چرا پیامک نمیدهد. وقتی 10 پیامک ارسال شود و هزینه آن 500 تومان بشود، خود مشتری رفتارش را تنظیم میکند.
• اگر یادتان باشد زمانی ماندهگیری مجانی بود و مردم هر روز، 20 بار مانده حساب میگرفتند تا ببینند پولی از آسمان به حسابشان واریز شده یا نه!
لطفی آذر: آقای افتاده! بنده هنوز معتقدم چون بررسی نکردهایم هنوز درست نیست بگوییم اپراتورها پول زیاد از بانکها میگیرند. این مدل دریافت پول توسط آنهاست که ما را آزار میدهد. اگر خود مشتری هزینه را بدهد، اتوماتیکوار رفتار مشتری تنظیم میشود و همه بازیگران آن را به طور قانونی میپذیرند و مشتری هم میداند مثلا 50 تومان پول پیامکش است و باید بدهد. ما جلسه داشتیم. سازمان تنظیم مقررات میگوید آنجایی که از B2B گرفته میشود، دست باز است و میتوان پول بیشتری گرفت اما در مورد مشتری، باید همان 10 یا 11 تومان گرفته شود.
• الان نظر شما درباره بسته پیامکی بانکها چیست؟ سرویس B2B است یا B2C؟
لطفی آذر: الان B2B است؛ یعنی ما با اپراتور، قرارداد B2B میبندیم، در صورتی که وقتی به اپراتور گفتیم شما از مشتری بگیرید، میگوید ما طبق قانون باید از مشتری، 11 تومان بگیریم.
• شما میفرمایید سرویس B2B است. در اینجا بندی وجود دارد که میگوید اپراتور باید با شرکت مقابل توافق کند. الان انحصار در اختیار اپراتور است. سال گذشته، تعرفه را صددرصد اضافه کرده و الان هم قرار است صددرصد این کار را انجام دهد. بانکها اعم از ملت و 29 بانک دیگر، هم از جیب خودشان نمیدهند. یک پیامک به مشتری میزنند و میگویند از حسابش کسر میکنند. اینکه اشاره کردید محاسبه فرمول پیامک گران است یا نه را ندارید، بنده یک فرمول ساده عرض میکنم، بینندگان قضاوت کنند. جنابعالی به عنوان مهمان خط و آقای ضروری در استودیو هم نظرتان را بفرمایید. الان تعرفه مکالمات تلفن همراه در شبکه ارتباطات کشور به صورت ثانیهای محاسبه میشود و این تعرفه با فرمولی توسط سازمان تنظیم مقررات و کمیسیون ارتباطات مشخص شده است. البته این تعرفه از سال 1395 تا الان افزایش پیدا نکرده است ولی همان تعرفه سال 1395، استهلاک، نیروی انسانی، توسعه شبکه و همه موضوعات را لحاظ کرده و با سود منطقی، به تعرفه 57 و خردهای در مکالمات سیمکارتهای دائمی همراه اول رسیده است. تا اینجا که چیزی را جا نینداختم و اپراتور غیر از این هزینهای ندارد. درست است؟
لطفی آذر: در رسانه، باید کارشناسی صحبت کنیم. ما متر و معیاری، بابت هزینههای همراه اول نداریم.
• الان بنده شاقول ماجرا را عرض میکنم!
لطفی آذر: یک نکته وجود دارد. مدل دریافت وجه از بانکها توسط اپراتور درست نیست.
• اگر اجازه بدهید قیمت تمامشده پیامک را با همدیگر ببندیم.
لطفی آذر: همانطور که بانک مرکزی، کار رگولاتوری را انجام میدهد، سازمان تنظیم مقررات هم چون 50 تومان را تایید نکرده، میگوییم اپراتور گران میگیرد. بنده هم با شما همعقیدهام.
• میدانید مشکل کجاست؟! من...
لطفی آذر: بنده هر عددی را که رگولاتور به اپراتور اعلام کند تا از بانک بگیرد، قبول دارم، چون رگولاتور تا الان ورود نکرده این دعوا، جدیت پیدا کرده است. خواهش میکنم در برنامه بعدی، مسئولان وزارت ارتباطات حضور پیدا کنند و بگویند واقعا چرا سازمان تنظیم مقررات به اپراتور، فورس نمیکند که هزینه پیامک را از خود مشتری و ذینفع بگیرد؟
• برای اینکه خودش در درآمد اپراتور ذینفع است، 20 درصد را برمیدارد و میگوید بهتر است سکوت کنم! کاری که برخی مواقع رگولاتور بانکی هم انجام میدهد و همه میگوییم خیلی بد است.
لطفی آذر: به هر حال تا زمانی که رگولاتور، تنظیمگری نکند و استاندارد را مشخص نکند، هرکس از منظر خودش میگوید.
• قبول دارم. حالا اگر اجازه بدهید قیمت تمامشده سرویس پیامک را محاسبه کنم. البته بعضی دوستان میتوانند بگویند اشتباه است و برخی دیگر هم تایید میکنند. سال 1385 را اپراتورها یادشان هست. آن موقع، بنده در روزنامه فناوران اطلاعات، دبیر سرویس ارتباطات بودم. یک گزارش با تیتر «پیامک گران است» کار کردیم. اگر یادتان باشد آن زملان، قیمت پیامک فارسی و لاتین، هر دو 14 تومان و یکسان بود. بعد از این گزارش، یک فرمول ساده مطرح شد. الان تعرفه یک دقیقه مکالمه در شبکه اپراتور، 57 تومان است، آن را سرراست 60 تومان درنظر میگیریم. من و شما که الان با خط موبایل صحبت میکنیم بابت اشغال شبکه در هر ثانیه، پول پرداخت میکنیم؛ یعنی اگر بنده 60 ثانیه صحبت کنم باید 60 تومان پرداخت کنم. حالا به پیامک میرسیم. پیامک، روی شبکه سیگنالینگ اپراتور جابجا میشود و نام آن هم سرویس ارزش افزوده است. اپراتور برای ایجاد شبکه در کل کشور، هزینه زیادی کرده اما این شبکه را ایجاد کرده که سرویس پایه بدهد؛ شبکهای که وویس است و دیتا هم اخیرا اضافه شده است. پیامک، سرویس ارزش افزوده است. نمیتوانیم بگوییم یک شبکه جداگانه بابت پیامک ایجاد شده و هزینهای به اپراتورها سربار شده است. پس آنچه اپراتور در حوزه فنی پیامک میفرستد، مجبور است داشته باشد و اصلا نمیتواند نداشته باشد. پس تا اینجا در حوزه فنی و هزینههای شبکهسازی، به صورت پیامکی، دیتاسنترهایی؟؟ (دقیقه 36:00) که لازم است، برای حجم بالای پیامک، ایجاد میکند که عدد آن هم منطقی است. بنابراین برای 60 ثانیه صحبت باید 60 تومان بپردازیم. الان پیامک زمانی که ارسال میشود تا دریافت شود، چقدر زمان میبرد؟ بیشتر از سه ثانیه است؟
لطفی آذر: زیر 4 تا 5 ثانیه.
• اصلا ما میگوییم 10 ثانیه! بنابراین ما 10 ثانیه شبکه اپراتور را اشغال کردهایم؛ الان هر ثانیه 1 تومان، در مکالمه صوتی است، بنابراین هزینه هر پیامک، 10 تومان میشود که الان تعرفه عادی برای مردم همین است. تازه بنده این مبلغ را دستِ بالا حساب کردم. در این زمینه، حاضریم به صورت کارشناسی با دوستان حوزه رگولاتوری درباره قیمتگذاری حضور پیدا کنیم. وقتی در تعرفه مکالمه یک دقیقهای، 60 تومان لحاظ شده، حتما همهچیز در آن دیده شده است. چرا در سرویسی که قیمت تمامشده آن با همین فرمول، 10 تومان است، اینطور نیست؟ اینجا هم باید همینطور باشد. خواهش بنده از شما به عنوان بانک این است که...
لطفی آذر: ببینید آقای افتاده! انحصاری وجود دارد که در اینجا هرچه بتواند، درنظر میگیرد. مشتریان بانک به ما میگویند پول ما نزد شماست و باید همه این سرویسها را مجانی به ما بدهید. این موضوع انتها ندارد و وقتی وارد آن شویم، هرچقدر توضیح بدهیم مانده60 درصد مشتریان ما زیر استانداردی است که برای بانک، آورده داشته باشد، فایده ندارد. بانکهای دنیا، برای نگهداری مانده، ماهانه از مشتری آبونمان دریافت میکنند و میگویند همین که حساب مشتری، فعال است و میتواند از آن سرویس بگیرد، باید بابت نگهداری حساب، آبونمان پرداخت کند.
• البته وقتی که مشتری برای گرفتن وام مراجعه میکند، بانک با کمال میل...
لطفی آذر: واقعیت این است که هزینه نگهداری سرویس بسیار بالاست.
• قبول دارم. با این حال، همیشه در مثالها گفته میشود در اروپا، درآمد فرد فلان میزان است و در ایران، هزینهها آنقدر نیست که با اروپا یکسان باشد. وقتی بانکهای دنیا را مثال زدید که بابت نگهداری حساب پول میگیرند، اگر به آن بانکها بگویید 15 سال است حساب بنده و گردش حسابم پیش شماست و مشتری خوب شما هستم، هنگام تقاضای وام، بدون اذیت کردن، به سرعت وام با سود دو و سه درصد میدهند! البته میتوانیم درباره این موضوع، بحث کنیم که اقتصاد ما دستوری است. به بانک میگویند وام قرضالحسنه یا وام فرزندآوری و... بدهد یا به اپراتور میگویند 10 سال حق ندارد تعرفه را افزایش دهد، اینجاست که مشکل اساسی ایجاد میشود. نکته اصلی مطلب جنابعالی، ماجرای دستوری بودن اقتصاد کشور است که باید فکر اساسی به حال آن کنیم.
لطفی آذر: ممنون از اینکه فرصتی فراهم شد. خواهشم این است که همه دستاندرکاران و دوستان به یک اکوسیستم فکر کنند تا صنعت بانکداری و اپراتوری در کنار هم توسعه سرویس و خدمات را برای کشور و مردم انجام دهند. اپراتور هم نیاز دارد تجهیزات خود را بهروزآوری کند و زیرساختهای خود را توسعه دهد. اگر هزینههای سرمایهگذاری که البته وحشتناک است، اتفاق نیفتد، کاری انجام نمیشود اما اگر اپراتور با 20، 30 و 50 تومان، پولی جمع کند، در گوشهای از مملکت هزینه میشود. اگر مجموعه مدیران صنعت بانکداری و مخابرات در کشور، به توازن در همکاری نرسند، توسعه کشور متوقف میشود. بنابراین اگر بتوانیم پولی را به صورت خرد خرد از مشتری بگیریم و در حوزه درست، سرمایهگذاری کنیم و توسعه زیرساخت بدهیم، حتما باید این کار را انجام دهیم. بنده به این فکر میکنم که برخی از جذابیتها را میتوانیم با همکاری مشترک ایجاد کنیم و هزینهاش را هم بگیریم. تجربه نگرفتن هزینهها و واقعی نشدن آن را در حوزه PSPها دیده ایم و اینکه چه بلایی بر سر آنها آورد. البته خوشبختانه بعد از سالهای سال، با درایت بانک مرکزی (اصلاح نظام کارمزد) این حوزه، دوباره شکل میگیرد. ما نگران بودیم مشتریان، آن را برنتابند اما این فرهنگسازی به تدریج ایجاد میشود و خود مغازهداران و پذیرندگان متوجه میشوند که اگر این هزینههای ناچیز پرداخت شود، در جهت بهبود کیفیت عملکردشان، سرمایهگذاری میشود.
• همانطور که آقای لطفی آذر، به درستی اشاره کردند اقتصاد دستوری جواب نمیدهد. وقتی فنر همهچیز را نگهمیداریم و اجازه نمیدهیم تعرفهها به عدد درست و منطقی برسد، وضعیت همین میشود. بنده آنجا که بحث اقتصادی و تجاری میشود، مخالف ارائه سرویس رایگان هستم. آنجا که موضوعات به سمت ایجاد درآمد برای بانک و اپراتور میرود، مشتری حاضر است هزینه را بدهد اما باید سرویس، مطالبه شود. در این حالت، توقع این است که مثلا اینترنت بهتر و سرویس مکالمه بهتر داده شود یا بانکی که به خاطر کارمزد پرداختی مشتری، قدرت درآمدی و مالیاش بیشتر است، به جای 23 درصد سود بانکی، کمتر سود بگیرد و این چرخه، به درستی اتفاق بیفتد. آقای ضروری! اگر نکتهای درباره این مباحث دارید، بفرمایید.
ضروری: بنده در بخش قبلی، پیش از آنکه آقای لطفی آذر، این موارد را مطرح کنند، عرض کردم باید با اپراتورها به تعامل برسیم تا هم منافع مشتریان، حفظ و هم توسعه و سرمایهگذاریها انجام شود. بانکها هم مانند اپراتورها به شدت نیازمند توسعه زیرساختها برای ارائه سرویس باکیفیت و بهروز هستند که هر سال، تقریبا 30 درصد افزایش تراکنش دارد. فکر میکنم نیازمند تعامل بهتر با اپراتور خواهیم بود.
• البته نظر آقای لطفی آذر محترم است اما بنده همیشه میگویم بانکها، اپراتورها و هر بنگاه اقتصادی در کشور، اعم از خصوصی و دولتی، باید به خاطر خدمتش پول بگیرد اما این پول باید بر اساس منطق باشد. این طور نباشد که بانکها بگویند مردم پول را میدهند و به ما ربطی ندارد و سپس اپراتور هم بگیرد، چون انحصار در اختیارش است، مثلا امروز بگوید صددرصد و اگر فردا بگوید 500 درصد، بانک باز هم قبول کند، چون از جیب مردم میرود. این، درست نیست. بنده نمیگویم نظام بانکی از اپراتور سرویس نگیرد، باید سرویس بگیرد و اپراتور هم پول خدمتش را دریافت کند اما همه اینها بر اساس منطق باشد. آقای لطفی آذر در این زمینه، به درستی اشاره کردند. بنده 15 سال سابقه کار مخابراتی دارم و میدانم بیش از 95 درصد هزینهها و کل شبکه سختافزار، وارداتی و با نرخ دلار است و باید از خارج بیاوریم. وضعیت دلار و ریال را هم میبینیم. هزینهها هم از 10 سال گذشته تا امروز قابل قیاس نیست و ماهانه جابجا میشود. همه اینها را میفهمیم اما اپراتور باید در زمین سیاسی بجنگد. زمان آقای جهرمی در وزارت ارتباطات، دعواها بین سهامدار عمده مخابرات و نماینده وزارت ارتباطات، سیاسی شد و اجازه افزایش تعرفه ندادند اما الان تیم یکدست است. آقای زارعپور، ستاد، مجلس و دولت، همه یکدست هستند. منطق این است که اگر قرار است افزایش تعرفه داده شود، در زمینه تعرفه مکالمات و اینترنت باشد. اگر مشتری آنجا گرانتر شارژ شود، چون پول بیشتر میدهد، کیفیت بهتر میخواهد و آن را مطالبه میکند اما در پیامک گفته میشود سرویس، B2B است و تا جایی که میشود، درآمد را از جیب مردم اضافه میکنیم! بنده در اینجا مخالفم. آقای ضروری! نظر جنابعالی چیست؟
ضروری: واقعی شدن تعرفهها نیاز تمام صنایع کشور است. بانک هم یک موسسه انتفاعی هستند و درآمدها و هزینههایشان باید بهنحوی بالانس شود و بتوانند پاسخ سهامدارها و استحکام مالی خودشان را بدهند. برای بانکها، مهم این است که سرویس باکیفیت، با نرخ عادلانه و منصفانه به مشتری بدهند که برایش بهصرفه باشد. در این موضوع خاص، اپراتورها هزینههای زیادی برای زیرساخت دارند. بنده درباره قیمت تمامشده نمیتوانم اظهارنظر کنم. هر نرخی که رگولاتور یا بخش مربوطه مشخص کند، بانکها تبعیت خواهند کرد ولی مستلزم این است که منافع مشتری را تامین کنند. ممکن است مشتری، به این نتیجه برسد که دیگر از پیامک استفاده نکند و بانکها ملزم شوند از پلتفرمهای دیگری مانند پیامرسانها برای مشتریان استفاده کنند تا هم به آنها اطلاعرسانی کنند و هم منافع مشتریان حفظ شود و با هزینههای پایینتر سرویس بدهند. بر این اساس، هرچه بتوانیم با اپراتورها بر سر قیمت واقعی تعامل کنیم که طرفین زیان نکنند و همه راضی باشند، بهتر است. بانکها در این زمینه فکر کردهاند. البته نمیگویم خیلی پخته است یا به نتایج خیلی خاصی رسیده اما تلاش این است که اطلاعرسانی به مشتری، خارج از بستر پیامک باشد. البته این هم چندان مورد رضایت نیست، چون باید هزینههای دیگر و کاری انجام دهیم که...
• ولی فکر میکنم با این روش، هزینهها کمتر است.
ضروری: بله هزینه کمتر خواهد بود و برای مشتری هم رضایت بیشتری ایجاد میکند. با این حال، مباحث امنیتی و... دارد که بانکها باید بتوانند آن را پوشش بدهند. تعامل بین بانکهای مختلف باید شکل بگیرد و بانکها به این سمت خواهند رفت. با تغییر تکنولوژی و پیشرفتهای آینده، این ابزارها نیز در کنار پیامک خواهد بود تا مشتری خودش انتخاب کند. آنوقت میتوان گفت اگر مشتری، پیامک را انتخاب کند، هزینهاش را هم پرداخت میکند.
• الان بحث «عدو شود سبب خیر»، ایجاد شده است. برای اینکه بانکها فقط از طریق بستر انحصاری اپراتور نباشند، میتوانند از طریق اپلیکیشنهای موبایلیشان، در قالب همراهبانک و... اقدام کنند. همه بانکها اپلیکیشن موبایلی دارند. بعضی بانکها در اپلیکیشن خودشان، رمزساز و رمز پویا را ایجاد کردهاند. این کار، هم به نفع بانک است ،زیرا هزینه پیامکیاش کمتر میشود و هم به نفع مشتری است، چون زمانی اختلالات برای ارسال پیامک زیاد و مشکلساز شد که با این اقدام، کاهش مییابد. زمانی پیک برای آوردن بسته آمده بود و بنده نمیتوانستم پولش را از طریق اپلیکیشنها بدهم و تا مرحله دعوا هم پیش رفتیم! اینکه یک اپلیکیشن واحد در نظام بانکی، با هر عنوانی، داشته باشیم، خوب است. بانک ملی که پیامرسان «بله» را در اختیار دارد، قبلا اعلام کرد کل بانکها روی بله سوار شوند و آنجا با کیفیت بهتر، از این طریق پیامها را برسانند اما بانکها گفتند چون مال ما نیست، به این سمت نرفتند و این کار را نکردند، در حالی که میتوانستند از آن ظرفیت استفاده کنند، زیرا هم به نفع بانکها بود و هم به نفع مردم. هنوز هم دیر نشده. الان که اپراتور، تعرفه پیامک را بالا برده و عدو، سبب خیر شده و بانکها به فکر افتادهاند، میتوانند هزینه را طوری مدیریت کنند که در این اوضاع بد اقتصادی، اتفاقی نیفتد. اگر سخن یا نکته پایانی مدنظر دارید، بفرمایید.
ضروری: امیدوارم مباحثی که مطرح شد، به روشن شدن زوایای موضوع برای بینندگان کمک کرده باشد. مطمئنا نظرات مختلف دوستان در صنعت بانکداری و اپراتورها، میتواند به غنای موضوع کمک کند تا واقعا به سمتی حرکت کنیم که مشتری، سرویس مناسب دریافت کند. هدف و ماموریت ما و اپراتورها، دادن سرویس مناسب به مشتری است. امیدوارم در این راه موفق باشیم.
• اگر چرخه اقتصادی کشور را کلانتر، فراتر از بانکها و اپراتورها ببینیم و گردش این چرخه به درستی رخ ندهد، قطعا همگی دچار آسیب میشوند. الان اگر اپراتورها و شرکت مخابرات ایران، ورشکست شوند، زیرساختهای ارتباطی بانکها دچار مسئله میشود. بنابراین درآمد اپراتورها باید در مسیر درست باشد. الان مسئله این نیست که تعرفه نباید افزایش پیدا کند، باید افزایش یابد اما در جای درست خودش باشد. این روزها در تعرفه مکالمات، وضعیت را میبینیم. احتمالا به خاطر عدم توسعه به خاطر نداشتن درآمد به اندازه کافی، وضعیت اینطور است. البنه هنوز زیانده نیستند، بلکه سودشان کم شده و همین سود کم، جلوی توسعه و نوسازی را میگیرد. به همین دلیل، فکر میکنم اپراتورها بهتر است به سمت افزایش تعرفه مکالمات و بستههای اینترنت بروند. آنجا جواب منطقیتری میگیرند. بانکها در برخی سرویسها مانند حوزه پرداخت، افزایش تعرفه نداشتند و البته تعرفه گرفتند. آقای لطفی آذر هم اشاره کردند مردم تقریبا درک میکنند که باید بابت سرویس دریافتی پول بدهند و میدهند. تصور خودم این بود که بعد از اصلاح نظام پرداخت کارمزد، دعوای بزرگی شکل بگیرد که خوشبختانه اتفاق نیفتاد. بنده تعجب کردم و البته خدا را شکر که این فهم عمومی ایجاد شده است. تا زمانی که این چرخه، درست نشود و همه به این نتیجه نرسیم که اگر من بد زندگی کنم، نفر بعدی هم بد زندگی میکند و شرکتها هم دچار مسئله میشوند، این موضوع، مشکل اساسی ایجاد میکند. دوستان دولت و حاکمیت! خواهشم این است که از دستورهای پوپولیستی خارج شوید و به خاطر خوش آمدن یا نیامدن عدهای به این سمتوسو نروید. اقتصاد، دستوری نیست، علم است و ما نمیتوانیم بر اساس تصورات، تصمیم بگیریم، بلکه باید بر اساس تجربیات و علم، پیش برویم. در کشور، اعم از دولت و حاکمیت، عالمانی داریم که بتوانند در این زمینه کمک کنند. اگر به این سمت برویم، در نهایت به نقطهای منجر میشود که رضایت مردم را داریم. وقتی مردم راضی باشند، حاکم هم راضی است. روزنههایی را در دولت آقای رئیسی میبینیم. یکسری جاها، اقدامات سختی اتفاق افتاد که قابل تحسین است ولی هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن داریم. باید بجنبیم. واقعا برای فرصتسوزی وقت نداریم.