تهیه و تنظیم:آسیه فروردین
پول دیجیتال بانک مرکزی (CBDC)، شکل مجازی پول رسمی هر کشور است. CBDC، متمرکز است و نهادهای پولی هر کشور آن را صادر و برایش قانونگذاری میکنند.
در سیستم مالی سنتی، فناوری پشتسر پول درگردش با سرعت تغییرات در دنیا همنواخت نبوده است. هرچند فرستادن پول از جایی به جای دیگر، صرفا فرستادن چند بیت است، فرایندش از آنچه بهنظر میرسد، پرهزینهتر و زمانبرتر است.
دولتهای زیادی در حال خلق گونه جدیدی از پول دیجیتال هستند. بزرگترین فایده این کار افزایش بهرهوری سیستمهای پرداخت و کاهش هزینهها برای تمام کسانی است که درگیر این قضیه هستند. در این رابطه CBCD را میتوان بهعنوان پول فیاتی (شاید مشابه انواع پول رسمی) دانست که با استفاده از رکوردهای الکترونیکی یا توکنهای دیجیتالی ساخته میشود و از فناوری بلاکچین بهره میبرد.
در همین زمینه، هفته پیش، خبری منتشر شد مبنی بر اینکه بانک مرکزی کشور ما نیز خود را برای انتشار پول دیجیتال آماده می¬کند، این در حالی است که در سالهای آینده، احتمال دارد کشورهای زیادی این فناوری را به خدمت بگیرند. اکنون این پرسش¬ها مطرح می¬شود: اساس کار پولهای ملی دیجیتالی چیست؟ آیا بانک های ما باید نگران این باشند که در آینده نزدیک به واسطه این فناوری، بانک مرکزی خود می تواند رقیبی برای آنها در جذب منابع باشد یا خیر؟
از این رو، در این میزگرد آنلاین از سلسله نشست¬های تخصصی بانکداری و اقتصاد دیجیتال، با موضوع «بایدها و نبایدهای پول دیجیتال بانک مرکزی» که با حضور محمدرضا مانییکتا، معاون اداره نظامهای پرداخت بانک مرکزی و محمدجواد صمدی¬راد، قائم¬مقام مدیرعامل شرکت ققنوس برگزار شد، مدل ارایه¬شده به شورای پول اعتبار و نیازمندی¬های پول دیجیتال از ابعاد قانونی، کسب¬وکاری و فنی، موردبحث و تبادل¬نظر قرار گرفت. ماحصل این گفت¬وگو، پیش¬روی شماست. حامی این میزگرد، شرکت آدونیس است.